Labrador retrievers zijn ingedeeld in groep VII van de FCI als niet-staande jachthonden. Ze dienen het geschoten wild te vinden en te apporteren zonder het daarbij te beschadigen. Mensen die een labrador als huishond hebben, hebben er geen idee van hoe fijn het is een labrador retriever als jachthond te hebben. En toch is bijna iedere labrador tot op zekere hoogte in staat om te worden opgeleid tot jachthond omdat het instinct dat zij hebben om voorwerpen te apporteren generaties lang is versterkt. In 1904 verschenen de eerste labradors op een field trial en sindsdien zijn ze er niet meer weg te denken. Apporteren zit de labrador retriever in het bloed. Het is aan ons om hem dat te leren doen op commando, zonder dat hij zich laat afleiden door wat er verder nog gebeurt op het jachtterrein.

            
De labrador retriever is een jachthond die in actie komt "na het schot"

Een werkende labrador moet in optimale conditie verkeren en de juiste aard en temperament hebben voor de verschillende disciplines. Hij moet moedig genoeg zijn om in dichte begroeiïng door te dringen en om onder alle omstandigheden en over allerlei soorten terreinen te apporteren. Soms is het essentieel dat de hond het geschoten wild zelfstandig weet te vinden (verloren apport) en het bij de voorjager te brengen. Een andere keer  moet hij dan weer in staat zijn enkel op aanwijzingen van zijn baas (dirigeren) tot bij het wild zien te komen. Labrador retrievers staan tevens bekend om hun uitstekend markeringsvermogen (onthouden van de valplaats). Een goed getrainde labrador moet in staat zijn meerdere valplaatsen te kunnen onthouden en die dan te kunnen apporteren in een volgorde die de voorjager bepaald. Bovendien beschikt hij nog over een excellent reukvermogen. Maar bovenalles is de labrador retriever een uitstekende zwemmer die er niet voor terugdeinst ook bij winterse temperaturen te water te gaan.

      
     Labradors zijn uitstekende zwemmers